Neden?

Çünkü hemen her alanda gümbür gümbür geliyor ve ABD dışında, diğer rakipleri aynı performansı gösteremiyor!

Çin’in süper güç olma yolunda olduğunu gösteren yüzlerce parametre var ve onlara her gün bir yenisi ekleniyor.

Çin’de önceki gün, yurt dışından dönen öğrenciler için düzenlenen bir fuar vardı.

Başkent Pekin’deki söz konusu fuar 13. kez gerçekleşti ve bu organizasyona bugüne kadar 2 binden fazla firma ve kurum ile 40 bin genç katıldı.

Fuarda her 4 öğrenci ya da mezundan 1’i iş buldu...

Hadi, başkalarını bırakıp, kendimize bakalım.

Yurt dışına gönderdiğimiz öğrencilerden ne kadar haberimiz var? Daha da önemlisi, öğrenimlerini başarıyla tamamlayıp geri dönenlere ne kadar sahip çıkıyoruz?

Devlet, bırakın kendi olanaklarıyla yurt dışına gidip öğrenim görenleri, kendi gönderdiği bursiyerlere bile sahip çıkamıyor!

Dünyanın en iyi üniversitelerinde lisans ya da master, doktora yapıp dönen gençler, öğrenim gördükleri alanla hiç ilgisi olmayan, en sıradan işlerde çalışıyorlar.

YÖK de keşke, yurt dışında eğitim gören ya da eğitimlerini tamamlayıp dönen gençler ile işverenleri bir araya getiren benzeri bir fuarı yılda en az iki kez düzenleyerek, hayırlı bir projeye imza atsa. Hatta bir adım öteye gidip, gidecek olanları da doğru yönlendirse...

Bu o kadar zor mu? Kesinlikle hayır! Denklik için harcadığı zamanı ve enerjiyi bu işe ayırsa, denklik sorunu da üç beş yıl içinde zaten kendiliğinden çözülür!..

İnsan gücü planlaması?

İnsan gücü planlaması önemli hem de çok önemli bir konu! Ama nedense bizim zerre kadar dikkatimizi çekmiyor!..

Çok basit bir hesap yapalım:

Ülkemizde yılda 1 milyon 200 bine yakın bebek dünyaya geliyor.

Devletin işe aldığı personel sayısı 100 bini geçmez! Hadi diyelim ki 200 bin olsun, 300 bin de özel sektörde iş bulma şansı yakalasın ya da kendi işini kursun!

Geriye 700 bin kişi kalıyor. Bunun yarısı çalışmayı evde oturmayı ya da aile şirketinde çalışmayı sürdürse bile geriye yine bir 350 bin gencimiz kalıyor!

Yılda 350 bin işsiz, 10 yılda 3.5 milyon işsiz demektir!

Olaya bir de şu çerçeveden bakalım:

Tanımlanmış ve eğitimi yapılan meslek çeşitliliği bizde 800 civarı, ABD ve benzeri ülkelerde 12 binin üzerinde. Yani onlarda çok geniş bir yelpazede meslek seçimi yapılıyor, biz ise gençlerimizi çok dar bir alana sıkıştırıyoruz. Bu yüzden de hemen hemen her meslekte, önümüzdeki 20 yıla yetecek kadar iş gücü  fazlamız var!..

Planlama şart!

Eskiden 5 yıllık kalkınma planları hazırlanır ve geleceğe yönelik önemli ipuçları verilirdi. Şimdi yine bir şekilde yapıldığı söyleniyor ama bundan birilerinin haberdar olduğunu ya da dikkate alındığını sanmıyorum.

Önümüzdeki 30 yıl içinde hangi sektörlere öncelik vereceğiz, hangi alanda kaç personel fazlamız ya da eksiğimiz var?

Öğrencilerimizden kaçı mesleki eğitime yönelecek, ne kadarı akademik eğitime devam edecek?

Kaçı üniversite mezunu olacak, kaçı meslek yüksekokulu ya da lise mezunu olarak hayata atılacak?

Ne kadarı kentlerde yaşayacak, ne kadarı kırsalda kalacak?

En önemlisi de kaçı, kaç lira maaşla öğrenim gördüğü alanda iş bulacak, kaçı kendi işini kuracak ve kaçı mutlu olacak?..

Özetin özeti: Deneme yanılma yöntemiyle eğitim ve karar verme süreci, bin yıl öncesinde kaldı! Ne olur artık çağın gereğini yerine getirelim!..

Büyükçekmece’de “yeniden seçim yapılırsa” büyükşehir adayı Binali Yıldırım’ın aradaki 13-14 bin oy farkını kapatabileceği beklentisi var AK Parti karargâhında.

Bu arada 57 sandıkta yeniden sayımla ve yeniden sayım yapılmakta olan Maltepe gibi ilçelerde de alınacak son sonuçlarla zaten farkın daha da azalması bir diğer beklenti.

Böylece...

Binali Yıldırım’ın belediye başkanı olmasını sağlanabilir mi?

İktidarın olasılık hesapları bu doğrultuda.

Böylece İstanbul’un genelinde yeniden seçim yapılmasının üretebileceği bazı sakıncalar yaşanmaz.

Sadece tek bir ilçede seçimlerin yenilenmesiyle, siyasetten ekonomiye etkiler minimumda kalır.

Büyükçekmece’de çok sıkı ve kapsamlı “tarama” bu açıdan da yorumlanabilir.

YSK’nın bugün yarın vereceği karar sisleri dağıtır.

Nihayetinde büyük dalgalanmalar oluşmadan tek bir ilçede seçim yenilenmesi yeni nesil “mikro şirürji” denilen nokta operasyondur.

Ama...

Eski nesil büyük operasyonla alınabilecek sonucun aynısıdır.

Sanırım...

Bakış açısı böyle.

.........................

İstanbul Büyükşehir için bütün ili kapsayan “tam kanunsuzluk” olağanüstü itirazının -şimdilik- yedekte tutulması bu sistematik içinde görülebilir.

Elde tutulan ikinci ve büyük “joker...”

Büyükçekmece seyir defterine göre gerekli görülürse masaya o kart da kullanılmaya hazır tutulur.

........................

Ya Ekrem İmamoğlu’na “mazbatasının verilmesi?”

Bu konu yukarıda yazdıklarımın satır aralarında...

Karar YSK’nın.

......................

Nefesler tutuldu.

Duyarlı bekleyiş
moduna
girilmiş bulunuluyor.

.....................

Burada bir özel not düşmekte fayda var.

Ekrem İmamoğlu ince ayarlı, gerilime ve sert polemiklere girmeyen, güler yüzlü, üslubu ılımlı bir seçim kampanyası yürüttü.

Kucaklayıcı olmaya özen gösterdi.

Aldığı oylarda bu çizdiği olumlu profilin katkısı yadsınamaz.

Ancak...

3 medya kuruluşunun sahibi “aileleri” isimleriyle “hedef aldığı izlenimlerine ve yorumlarına” açık “talihsiz” söylemleri soru işaretleri çizdi.

Ekrem İmamoğlu bazı kuruluşların ekranlarında yer almadığını ya da yeterince yer almadığını düşünebilir. Her kanalın kendi haber değerlendirme özgürlüğü olmakla beraber, muhalefet adayı kimliğiyle haklı da olabilir.

Zaman zaman İmamoğlu açıklamaları sadece az sayıda kanalda görüldü.

Ama...

“Eleştiri adresi” bu medya kuruluşları olmalıdır, onların sahibi aileler değil.

O aileler günlük yaşamın içindeler.

Şu duyarlı, hatta gergin günlerde, saplantılı, olaylara, siyaset polemiklerine kendini kaptırmış dengesiz kimilerine karşı korumasız, korunmasız ve siyasetin dışındalar.

“Aile ismi” vermenin hem de bunu yayın organlarında yapmanın potansiyel risklerini hesaplamanın, öngörmenin bilinci önemlidir.

Sayın İmamoğlu’nun da böyle bir kastının olmadığına inanmak istemekle beraber, hassasiyet gereğinin altını çizmekte fayda var.

İster iktidardan, ister muhalefetten olsun, bu hassasiyet genel beklentidir.

Türkiye'de güzel şeyler de oluyor sayın okuyucular.

Vallahi ayol.

En azından Pollyanna kafasındaysan.

En azından bardağın dolu tarafını görüyorsan.

En azından gamsız bir tipsen.

En azından benim gibi okuyucuya moral verme amacıyla araştırıp, elinde cımbızla iyi haber arıyorsan.

Mesela:

Okul kantinlerinde artık şekerdi, gofretti satılmayacak.

Fevkalade.

Gazlı içecekler ve hamburger de geçen yıllarda yasaklanmıştı.

Nefis.

Fakat söz konusu haberde röportaj yapılan, gazlı içeceği, hamburger ve gofreti bırakmış, devletin diyabetten kurtardığı çocukların hepsi "Okulda ne yiyorsun" sorusuna "Tost" diye cevap veriyor!

Sağlıklı beslenmenin temel taşı tostmuş gibi! Abilerim ablalarım, ekmekle gofretin diabet açısından farkı yok?

Neyse, yine de iyi haber bu canım. Detaylara takılmayalım, en azından niyet iyi.

Lord of the Rings'in başhobbit'i Elijah Wood, Antalya'da ağaç dikmiş. Üzerine ismi olan plaket çakılmış filan.

Bence süper haber.

Bu çocuk bir karış boyuyla Sauron'la kapışmış yiğit bir çocuk.

Türkiye'de ağaç dikme işlerine girdiyse, Yeşil Yol'dan filan bahsetsek o konuyu da çözer bence. Sizde telefonu var mı?

Türk doktorlar bor ile kanser tümörünü tedavi edecek bir yöntem buldu!

Özellikle beyin tümörü hastaları için umut vaat ediyormuş. Bu bardağın dolu kısmı.

Dayanamayacağım, bardağın boş kısmını da anlatacağım:

Bu proje altı yıl önce Ulusal Bor Araştırma Enstitüsü'ne sunulmuş aslında. Ama enstitünün yönetim değişikliği ve yeni yönetimin kurulma aşamasının 6 ayı bulması üzerine, harekete geçilmesi gecikmiş!

Ha bir de bu yöntem daha hiçbir canlı üzerinde denenmemiş.

Dediğim gibi, detaylara takılmayın. Ne güzel haber işte. Biraz mutlu olmasını öğrensenize!

Ayrıca biliyorsunuz dünyadaki bor madenlerinin çoğu bizde.

Bence bu da harika. Henüz bir faydasını görmedik ama harika.

Ay hemen kutlasak mı n'apsak?

İstanbulluların "Orada deniz yok" ukalalığına inat, sonunda Ankara'ya deniz geldi. Meğer sıkı bir yağmura bakıyormuş.

Başkentliler ne ballısınız yav! Bodrum'a Çeşme'ye gidemeyenler üzülmesin.

Zaten oralar çakal olmuş, hayat Cenevre'den daha pahalı! Ankara'da takılın.

Giyin mayoları, balkondan çivileme atlayın!

Bayram münasebetiyle öğrencilerin yaz tatili uzadı.

Hayat onlara güzel. Ekime kadar kebap ooh.

Gerçi ekonomi harikulade gittiğinden tatil muhtemelen sayfiye yerlerinde değil televizyon karşısında geçecek.

Olsun, ümidi kesmeyin. Belki yine Ankara'ya yağmur yağar, yine her apartmanın hususi yüzme havuzu olur.

Şimdiden Ankara'da oturan eş dost akrabayla bayramda yatıya gidebilecek kadar samimi ilişkiler kurun.

İnanın son bir haftanın tüm haberlerini tarayıp "İyi" olanları ayıklamaya çalıştım, çıka çıka bunlar çıktı!

En güzel günlerimiz, umarım, hakikaten daha yaşamadıklarımızdır.

Çünkü sanki en güzellerini yaşadık bitti gibi bir his var içimde bu ara!

Allah bu günlerimizi aratmasın diyor ve herşeye rağmen gülümsüyorum...